یار قدیمی

فرصت را غنیمت دانستم و برایش از چیزهایی که باید گفتم و او برایم از  ناگفته ها. از کودکی خودش و پوران... از نوجوانی و احساس خام و به قول خودش  هوس زودگذر داشتن دختری به زیبایی پوران.  گفت هوس شور جوانی، نگفت عشق و  دلدادگی میان‌شان بوده، از جدایی طولانی که بین خودش و پوران اتفاق افتاد و  تحلیل رفتن هوسش، از جوانی و روزهای پایانی جنگ ایران و عراق و تغییر  افکارش و رشته‌ای که می‌خواند و دوره‌ای که به جبهه رفت تا مجروحان جنگی را  مداوا کند. از روزهایی که دلبسته دختر نجیب و مومن همکلاسی اش به اسم آسیه  شده بود. از اینکه پوران تازه از پدر من جدا شده بود و مانع ازدواج او با  آسیه می‌شود. که موفق نشد و مهرادی که او را پس می‌زند.