جام سراب

تینا نگاه مشتاقش را داد به دست خط سینا و صدایش از هیجان لرزید : «به نام  او که به انسان احساس بخشید و با عشق روح او را صیقل داد و اشرف مخلوقاتش  نامید. بنابراین منم استثناء نیستم و احساسم در پس نگاهی جای گرفت. خودمم  نمی‌دونم کی اون قدر آهسته و بی‌صدا وارد قلبم شدی که نفهمیدم، فقط خوب  می‌دونم بدون تو و بدون فکر به تو روزم تموم نمی‌شه و بدون دعا برای وصال  تو نمازم تموم نمی‌شه. بانو! جسارتمو ببخش که این طوری پیغاممو بهت  می‌رسونم، از اون جایی که همسایه‌ایم و هر روز خونواده‌هامون چشمشون به هم  می‌افته، دلم نمی‌خواست اگه جوابت منفی بود کدورتی پیش بیاد. فقط بدون که  قلبم تسخیرته و طی کردن راه زندگی با شما، نهایت آرزومه اما از تحمیل شدن  به شدت بیزارم و برای انتخابت احترام قائلم. اگر جوابت مثبت بود که با  خونواده‌م صحبت می‌کنم و رسماً خواستگاری می‌آم و تمام سعی‌امو می‌کنم  تا خوشبختت کنم. ساعت یازده اگر در حیاط خونه‌تون باز بود یعنی جوابت مثبته  و اگه بسته بود یعنی من لیاقت تو رو ندارم. در هر صورت خواهش می‌کنم موضوع  این نامه بین خودمون مثل یه راز باقی بمونه. ارادتمندت سینا».