مستانه

مستانه؟!از صدای محکمش قلبم فرو ریخت و بندبند وجودم لرزید، اما بدون اینکه  حرکتی کنم، یک نفس عمیق کشیدم و لبخند زدم و به طرفش چرخیدم. خیلی سریع و  ماهرانه می‌توانستم در چنین موقعیت‌هایی بدون تاثیر و دگرگونی  خراب‌کاری‌هایم، بدون تغییر رنگ و فشار خون و لکنت، کارهایم را ماست مالی  کنم. خیره شدم به چشمانش و گفتم:_بله؟نزدیک آمد و سینه به سینه‌ام ایستاد. نگاهمان در هم قفل شد. خدای من!  نگاهش مثل دو گوی پر نور و زیبا جذاب بود. لبخندم زیادی پررنگ بود که  پرسید:- تو...کار دیگه‌ای جز خندیدن بلدی؟سعی کردم لبخندم را جمع کنم و همان‌طور گفتم:_ خوشبختانه یا متاسفانه، نه بلد نیستم.